Er
zou geen kunstminnende ziel mogen zijn die in de volgende week niet de tijd vind
om in de Gasthuiskapel de bresvrienden te vereren met een bezoekje. Het geheel
doet er heel eigenzinnig-kunstZINNIG aan toe. We horen het Frans Herpelink, de
bezieler, afkondigen: het zijn een hele troep 'durvers' en 'doeners'. Het witte
papier tart hen als de lap voor de stier: spetterend, stuivend 'straf' sterke
'stuf'. Het is bij wijlen agressief strelend en kleurend impulsief.
De
genodigden waren duidelijk unaniem sympathiserend. Het inleidersteam loofde de
OCMW-ondersteuning. De voorzitter onderlijnde de zorg voor het sociale netwerk.
Al is kunst, we citeren de burgemeester, "de allerindividueelste expressie
van de allerindividueelste emotie", het hier zeker de band en het verband
waar een enthousiaste ploeg elkaar gevonden heeft.
De
beelden weerspiegelen de unieke gemeenschappelijke gedrevenheid. De kunst hangt
er in een zwijgend protest, bijna wapperend, in een bovenmenselijke in hun graven
hunkerende 'gasthuis'-sfeer.
Daar
hoort een glaasje bij om het samenzijn, om de receptie, het heropnemen van de
unieke vrienden-verbondenheid, om alle allerindividueelste emotie rood of goudgeel
te laten doorstromen…. Kortom een kleurenvuurwerk grenzend aan het sacrale,
tussen biechtstoel en altaar.
Info
en foto's: HVdb
Foto's
en teksten die niet voldoen aan deze voorwaarden zullen systematisch geweigerd
worden.
