Tentoonstelling Ontmoetingenin Watou - Alle info op westhoek.be

Je was erbij > Overzicht

Tentoonstelling "Ontmoetingen" - Watou - 09/07/2010

Van 10 juli 2010 tot en met 18 juli 2010 brengt vzw Koninklijke Kunstkring Hoppeland een tiental beeldende kunstenaars naar de Parochiezaal in Watou. Het opzet van deze tentoonstelling is het publiek te confronteren met uiteenlopende hedendaagse kunststijlen binnen de schilder- en beeldhouwkunst. De KKH biedt aan zowel kunstenaars als toeschouwers de mogelijkheid elkaar te ontmoeten en met elkaar in dialoog te treden.
De vernissage vond plaats op vrijdag 9 juli.
De voorzitter van de Kunstkring, Hugo De Leeuw, verzorgde de inleiding en gaf kort uitleg over de kunstenaars die tentoonstellen.
Daarna sprak de burgemeester van Poperinge, Dhr. Christof Dejaegher, het publiek toe.
De voorliefde van Walter Gryspeerdt voor beeldende kunst werd al vroeg duidelijk in zijn jonge jaren als student. Later durft hij de confrontatie aan zowel met schilderijen als met beeldhouwwerken, waarbij niet alleen de klassieke kunststroming maar ook het hedendaagse kunstgebeuren hem fascineert. De schoonheid, de broosheid en de vergankelijkheid van het leven waarmee hij als gynaecoloog zo vaak geconfronteerd wordt, inspireert hem en levert hem grote levenswijsheid op. Dit leidt er toe dat zijn werk thematisch terugvalt op het leven in al zijn facetten. Het leven is als een rode draad doorheen zijn werk te bespeuren. Zijn werken zijn doorleefde momenten van iemand met een rijk gevoelsleven, die de taal van de beeldende kunst met een eigen persoonlijke inval meesterlijk weet te hanteren.
Lieven Porteman boetseert in zeer ruwe klei. De kleuren worden er in opgezogen. Het modelleren doet hij, begeleid en geïnspireerd door (klassieke) muziek, en dan komt de vorm, verticaal, bijna bewegend, vluchtig en steeds evoluerend, in zijn ruimte.
Die onmogelijke droom, dat ongrijpbare wordt wel zeer voelbaar en herkenbaar, maar erg onbereikbaar. Uitgerekt naar omhoog, voortdurend evoluerend, engelenfiguren of torso's, meestal vage menselijke vorm. Een beeld is als een taal, een conversatie met de ziel van medemensen, ergens moeten ze dezelfde (wereld)taal spreken, anders is het een dovemansgesprek, ze hoeven zelden een uitleg. Alles wat Lieven Porteman maakt, is geënt op een gebeurd iets, een aanvaarden of het zich afzetten tegen een situatie…
Abstracte vormen tracht hij uit te puren tot in het extreme, een strijd tegen de materie.
Vertrekkend vanuit een klassieke vormentaal ontwikkelde Rik Van de Walle de voorbije jaren opvallend sobere schilderijen. De kracht van de eenvoud wordt gekoppeld aan een zekere sierlijkheid. Hij beperkt zich daarbij tot de pure traditionele middelen van de beeldende kunst: het doek, paneel en de olieverf. Het sobere kleurenpalet zorgt voor een evenwichtig sterk karakter. De werken stralen een harmonie uit die elke toeschouwer weet te beroeren.
Nathalie Pontegnies maakt schilderijen met gemengde technieken, ruw doek met collage en ingekleurd met inkt, potlood… Het doek speelt mee in de compositie. Meestal gaat het werk van Nathalie Pontegnies over landschappen met expressieve vormen of landschappen met torens. De landschappen vertrekken vanuit een realisme maar worden suggestief weergegeven. Haar werken hebben een monumentaal modern karakter.
Nathalie Pontegnies behaalde op de 11de Internationale Prijs Hoppeland voor Schilderkunst 2008 de tweede prijs.
De natuur en de objecten uit de directe omgeving boeien Cyr Frimout. In zijn laatste werken zijn de mens, de man-vrouw-relatie, de bronnen waaruit hij zijn beelden put om zijn schilderijen te bevolken. Deze realiteit wordt gebruikt, verbruikt, uitgebuit, vernield omgevormd tot het beeld zijn banale oppervlakkige aanwezigheid verliest. Ze wordt opnieuw bedacht, hertekend, verwerkt samengevoegd en geordend, in een ander ritme geplaatst ten voordele van andere nieuwe relaties. Cyr Frimout gaat op zoek naar een diepere identiteit van de realiteit, een nieuw samengaan, een over elkaar schuiven van beeldenrelaties en hun betekenis. In deze stille metamorfose laat hij man en vrouw een ogenblik hun illusie en betekenis verliezen en terugwinnen. De realiteit verschuift naar het irreële van het spiegelbeeld, waarbij de aanwezigheid toch nog herkenbaar blijft.
De 3D-compositie "Easy Complicated Life" van Dirk Vandermarliere is een compilatie van 365 kleine werkjes in cd-formaat die meestal ontstaan terwijl hij grasduint en luistert naar zijn cd- en vinylcollectie. Op Kamagurkaanse wijze probeert hij dagelijks zijn innerlijke en onbewuste gedachten op papier te zetten. Zijn anglofiele muziekkeuze is de reden dat hij zijn probeersels Engelse titels toedicht. Zijn grotere werken beleeft hij als neerslagen van zijn dagelijkse leven. "Art is The Salt of Life."
Dirk Vandermarliere behaalde op de 11de Internationale Prijs Hoppeland voor Schilderkunst 2008 de vierde prijs.
In het schilderkundig oeuvre van Dominique Ampe spelen woord en taal een vooraanstaande rol. Schilderkunst en poëzie vloeien in elkaar over. In zijn recente schilderijen is de menselijke figuur aanwezig. De lichamen zijn naakt, het hoofd verborgen of veranderd. Een zelfportret is amper herkenbaar en het motief van de handen met gespreide vingers komt herhaaldelijk terug. Stuk voor stuk allusies op een jeugd waar een strenge katholieke moraal met veel taboes en geheimen heerste, waar gebod en verbod belangrijk waren en waar zeker geen naakt thuis hoorde. Hij heeft zijn verleden van zich willen afschilderen in een stijl die niet aanleunt bij welk '-isme' dan ook.
Dominique Ampe behaalde op de 11de Internationale Prijs Hoppeland voor Schilderkunst 2008 de derde prijs.
Uit pure kinderlijke verwondering ontstond de assemblagekunst van Gilbert Degryse. Hij beseft algauw dat een goed assemblagewerk zo weinig mogelijk elementen bevat. De basis van gevonden voorwerpen blijft behouden maar deze ontwikkelen zich nu ook uit een mentale waarneming, een momentopname. Gips is nu wel hoofdzakelijk het tastbare medium dat hij voor zijn beelden gebruikt. Er is geleidelijk een streven naar minimalisme in zijn werken waarneembaar.
De inspiratie voor haar werken vindt Hilde Corneillie overal. De verwondering om een stukje natuur, een sprekende foto, een wat apart hoekje of een alledaags voorwerp. Het is vooral de rijkdom van het eenvoudige die haar boeit en zij slaagt er in om dat kleine, dat soms voor de hand liggende een nieuw, subtiel leven te geven. Hilde Corneillie volgt haar eigen weg, schept een kunst van waarde, drukt een stempel van authenticiteit op alles wat ze creëert.
Hilde Corneillie was laureaat van de 11de Internationale Prijs Hoppeland voor Schilderkunst 2008. De motivatie van de jury geeft perfect de inhoud van haar oeuvre weer: "Een heel fijne, bijna fotografische subtiliteit, een harmonieus opgebouwde compositie en een uitgepuurd verhaal, voorzichtig en bijna met schroom gebracht in een sfeer waar het mysterie aanwezig is."
Pol Bonduelle laat in zijn werken een gevecht doorschemeren van het individu tegen de massa. De meestal seriële werken willen een vorm van desolaatheid omvormen tot een versterkt fort, dat moeilijk in te palmen is. Het levert beelden op die ingeslotenheid en isolement confronteren met een chaotisch wereldbeeld.
Landschappen, personages, symbolen en flarden tekst worden ingepast in een vorm van enscenering, waarin het individu een eigen verhaal schrijft. Personages worden ontdaan van elke persoonlijkheid, marionetten in een landschap dat elke link met een geografisch gegeven verliest. Het theatrale viert op deze manier hoogtij, alleen het script mankeert, het decor is de abstractie van een onbestaande werkelijkheid. Eenheden die op het eerste gezicht volledig los lijken te staan van elkaar, vormen als het ware losse hoofdstukken, waarin de hoofdrolspelers een eigen weg zoeken binnen een klaarblijkelijk landschap vol verborgen holtes en onoverbrugbare obstakels. Het zwijgen speelt hierin een primordiale rol. Spreken is je kwetsbaar opstellen, vandaar dat titels niet duiden, maar enkel een link leggen naar de 'gekende' wereld en daarmee soms gewild de toeschouwer in een bepaalde richting sturen. Bonduelle verdiept zich in de thematiek van de communicatie tussen het individu en de wereld, waarin de mens-kunstenaar in se slechts een nietig wezen is en voortdurend balanceert op het slappe koord van eigen emotionaliteit en universele banaliteit.
"Ontmoetingen" vindt plaats in de Parochiezaal van Watou, Blauwhuisstraat van zaterdag 10 juli 2010 tot en met zondag 18 juli 2010.
Open op dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag van 14.00 u tot 19.00 u en op zaterdag en zondag van 10.00 u tot 12.00 u en van 14.00 u tot 19.00 u.
De tentoonstelling is een organisatie van vzw Koninklijke Kunstkring Hoppeland en staat volledig los van het "Kunstenfestival Watou 2010 - Tussen Taal en Beeld/ Verzamelde Verhalen #02".
Info: Hugo De Leeuw, Ria De Wilde
Foto's: Guido De Meyer, Toon Bouve, Ria De Wilde